Waarom wij het eiwitpercentage per smaak zetten

Wat er in de zak gaat voordat er smaak bij komt

Een supplementenboer koopt in de basis een grondstof: WPI90, WPC80 of iets vergelijkbaars. Isolaat of concentraat. Die poeder is de poeder. Verkoop je die zonder extra’s, dan verkoop je 100 procent concentraat of 100 procent isolaat. Naturel, bij merken die het zo houden.

Daarna begint de nuance. Is die isolaat geïnstantiseerd of niet? Dat bepaalt of hij klontert in de shaker. En zodra er een smaak bij komt, gaat dat altijd ten koste van die 100 procent poeder. Elke gram cacao, aroma, bindmiddel of zoetstof is een gram die geen whey meer is.

Hoe een smaak het percentage opvreet

Chocola vraagt vaak het meest. Om die smaak te maken zit je al snel op 1 procent aroma, 1 procent guargom, 0,08 procent sucralose en 3 procent cacaopoeder. Dan blijft 94,92 procent over om te vullen met isolaat. Dat is nog een vrij kale isolaat: weinig extra’s, geen suikervuller.

Een merk kan verder gaan. Extra aroma, suiker voor de zoetigheid, meer van alles om de shake “lekkerder” te maken. Hoe lekkerder de shake, hoe langer je hem blijft gebruiken. Alleen: als je een whey neemt vóór de whey, en er zit zoveel anders in dat je merkelijk minder eiwit per euro overhoudt, dan moet je je afvragen waarom je het nog inneemt.

Daarom is de naturel bij veel sites erg populair. Whey is van zichzelf niet heel lekker. Persoonlijke mening. Naturel heeft bij veel merken geen aroma en geen zoetstof, dus je krijgt het meeste whey voor je geld als je de smaak accepteert. Mensen gooien er ranja doorheen of mixen het door de kwark. Je hebt geen discussie over sucralose of aspartaam. Dat gaat wel ten koste van de smaak.

Lekkerder maken of goedkoper maken

Alles is een keuze van het bedrijf. Wat meespeelt: whey is op dit moment duur. Voeg je 5 procent extra’s toe, dan koop je 5 procent minder van die dure grondstof in. Het product wordt goedkoper in productie. Of het lekkerder wordt, hangt af van wát je toevoegt.

Of merken dat bewust als prijsstrategie inzetten, weet ik niet. Ik heb wel producten gezien, ook op de lijst hier, die verdacht veel ingrediënten gebruiken om hem maar lekkerder te krijgen, of goedkoper te houden. Dat kan onwil zijn, onkunde, of gewoon niet anders kunnen omdat de wheyprijs buitenproportioneel is geworden. Het resultaat voor jou is hetzelfde: lager eiwitpercentage, meer ballast.

Isolaat en concentraat zijn niet hetzelfde

Concentraat is minder doorgefilterd dan isolaat. Daardoor houdt concentraat meer vet en suiker over. Isolaat is duurder. Concentraat is over het algemeen “lekkerder”: meer body, romiger, precies door dat vet en die lactose.

Uit wat ik zie blijft isolaat desondanks het populairst. Logisch, als je het zo bekijkt. Wie whey neemt, neemt die meestal voor het eiwit, niet voor de vetten en suikers. Een pot van 2 kg “isolaat” met 65 procent eiwit is iets anders dan 2 kg isolaat met 90 procent. Daar moet een merk eerlijk over zijn.

Waarom één gemiddelde niet werkt

Sommige sites zetten geen eiwitpercentage per smaak, maar één gemiddelde per product. Naturel, vanille en chocola krijgen dan hetzelfde getal. Dat kan overduidelijk niet. Cacao weegt zwaarder dan een vanillearoma. Naturel zonder toevoegingen kan niet hetzelfde percentage hebben als een shake die voor ruim 5 procent uit smaakmakers bestaat.

Wij zijn beperkt in wat fabrikanten tijdens het controleren van pagina’s meeleveren. Vandaar dat het percentage per smaak hier wél wordt nagelopen waar het kan. Hoe lager het eiwitpercentage, hoe meer toevoegingen erbij zitten die je mogelijk niet wilt. Of juist wél, als smaak voor jou zwaarder weegt. Hoe zuiverder, hoe duurder.

Waar je nu op let

Kijk niet naar de productnaam. Kijk naar de smaak die jij in de shaker doet. Naturel is geen chocola. Een gemiddelde over de lijn verbergt precies het verschil waar je voor betaalt. Als het percentage structureel lager ligt dan de grondstof belooft, zit er iets tussen dat geen whey is. Soms is dat een beetje cacao. Soms is het een hele lijst.